کد خبر: 42451

بنابر اظهارات عضو شورای مرکزی سازمان معلمان ایران، به روز نبودن آموزش" زبان انگلیسی" در برنامه آموزشی مدارس موجب شده است تا خانواده ها برای پر کردن این خلا به سیستم غیر دولتی و اصطلاحا «آموزشگاه ها» روی آورند

به گزارش افکارنیوز ، علی پورسلیمان ضمن بیان اینکه عصر ارتباطات و لزوم ارتباط با دنیای مدرن، شرایط را به گونه ای رقم زده است که برای ارتباط باید زبانی دیگر غیر از مادری آموخت، افزود: با وجود اهمیت یادگیری این رشته، متاسفانه یکی از مهجورترین و در حاشیه ترین دروس در سیستم آموزشی دولتی کشور، درس زبان انگلیسی است.

وی با تاکید بر اینکه عوامل مختلفی در این امر دخالت دارند که یکی از آنها کتاب و یا ماده درسی است، ادامه داد: با وجود پیشرفت های قابل توجه در فرآیند آموزش این درس در سیستم آموزشی مدارس دنیا، باید اعتراف کرد که ساز و کار آموزش این درس متعلق به چند دهه قبل است و به عنوان مثال، کتاب زبان انگلیسی پایه اول دبیرستان (در نظام آموزشی قبل که دوره متوسطه چهار سال تعریف شده بود) نزدیک به دو دهه بود که هیچ تغییری نکرده بود، البته سایر پایه ها نیز وضعیت بهتری ندارند.

پور سلیمان با استناد به گفته های یکی از کارشناسان گروه زبان و مولف کتاب پایه هفتم که از تغییر اساسی درس زبان انگلیسی در پایه مربوطه خبر داده بود، گفت: بر اساس اظهارات این کارشناس این تغییر و محتوا، انقلابی در کتاب درسی زبان انگلیسی است و رویکردها و روش های آموزشی نسبت به سال های گذشته بسیار متفاوت شده و کتابی که برای پایه هفتم تدوین شده، نه تنها بر اساس روش های سنتی گذشته نیست، بلکه رویکردهای آموزشی و ارتباطی آن همسو با کشورهای همسایه و کشورهای دنیا تدوین شده است.

این معلم زبان ادامه داد: این کارشناس همچنین گفته است که در گذشته دانش آموزان یک کتاب داشتند و معلم نیز تنها همان کتاب را به دانش آموزان آموزش می داد و در پایه های بالاتر برای تست زنی از برخی کتاب های موسسات استفاده می شد، اما امسال در کنار کتاب دانش آموز، یک کتاب کار، کتاب راهنمای معلم، فلش کارت و نرم افزار آموزشی در نظر گرفته شده است.

وی در پاسخ به اظهارات این کارشناس گفت: بدون تردید، ابزار کار یک معلم، کتاب است و این کتاب باید بتواند نیازهای دانش آموزان را در ابعاد مختلف آموزشی و زندگی تامین کند، اما در کنار ماده درسی، شرایط کار و یا تدریس نیز حائز اهمیت بالایی است.

پورسلیمان با بیان اینکه اگر بهترین کتاب نیز در اختیار معلم قرار گیرد اما شرایط و امکانات لازم وجود نداشته باشد، تغییر خاصی رخ نداده است، به برخی از موانع پیش رو اشاره کرد.

عضو شورای مرکزی سازمان معلمان ایران اولین مانع را عدم تناسب محتوای کتاب با میزان ساعت اختصاص یافته دانست و توضیح داد: با اینکه زبان سال هفتم به اجزای مختلف مانند کتاب دانش آموز، کتاب کار و نرم افزارهای آموزشی و فلش کارت ها مجهز شده است، اما میزان زمان اختصاص یافته برای آموزش این درس، هفته ای ۲ ساعت و اصطلاحا یک زنگ است.

وی ادامه داد: زبان انگلیسی در سال بعد و در همین دوره چهار ساعت است، در حالی که در دوره متوسطه، این میزان در سال اول به سه ساعت تقلیل می یابد و در سال های بعد به هفته ای ۲ ساعت ختم می شود، این در حالی است که در سیستم آموزشگاهی، حداقل زمان اختصاص یافته در هفته، شش ساعت است.

به گفته پور سلیمان، فشردگی زمان تدریس موجب می شود که تمام تلاش و برنامه ریزی معلم در کلاس به تمام کردن کتاب ختم شود، بی آنکه مهارت های دانش آموز در بخش شنیداری، گفتاری و نوشتاری تقویت و یا توسعه یابد.

این معلم زبان همچنین استاندارد نبودن تراکم دانش آموزی را از دیگر موانع پیش روی یادگیری و بازدهی مفید زبان انگلیسی در مدارس عنوان کرد.

وی افزود: تراکم دانش آموزی مطابق دستورالعمل صادره از سوی وزارت آموزش و پرورش در شهری مانند تهران حدود ۳۳ تا ۳۵ نفر است، این در حالی است که تراکم دانش آموزی در آموزشگاه ها و بر حسب عرف، به طور میانگین ۱۵ نفر تعریف شده است.

حال باید دید یک معلم در مدارس دولتی با آن ساعت محدود و با این ترافیک دانش آموزی، واقعا می تواند انقلابی در آموزش زبان انگلیسی ایجاد کند؟

نامناسب بودن زمان یادگیری از دیگر موانعی بود که پورسلیمان در خصوص آن گفت: کارشناسان آموزش کودک و زبان شناسان معتقدند کودکانی که قبل از دوره نوجوانی به یادگیری زبان دوم بپردازند بهتر می توانند در زمینه تلفظ کلمات به طور صحیح و نزدیک به صاحبان اصلی زبان عمل کنند.

به گفته وی، زبان شناسان این موضوع را به تغییرات فیزیولوژیکی مربوط می دانند که در مغز کودکان در سنین نوجوانی رخ می دهد. تفاوت هجاها و آواها در زبان های مختلف که باعث تفاوت لهجه ها می شود در کودکانی که زبان را قبل از شکل گیری بخش های مربوطه در مغز یاد گرفته اند کمتر به چشم می آید. به همین دلیل بهترین سن آموزش زبان به کودک، قبل از ۱۰سالگی و زمانی است که کودک هنوز در زبان مادری خود هم پیشرفت چندانی نداشته است. البته این مسئله به هیچ وجه کودک را از یادگیری زبان مادری بازنمی دارد بلکه به پیشرفت آن هم کمک خواهد کرد.

این معلم زبان انگلیسی عنوان کرد: بعضی از والدین نگران این نکته هستند که یاد دادن زبان دوم در سنین کم ممکن است باعث شود کودک زبان مادری خود را فراموش کند یا این که در یادگیری زبان مادری دچار مشکل شود، در حالی که زبان شناسان خلاف این امر را باور دارند.

پور سلیمان ادامه داد: به کارگیری ذهن کودک در استفاده از ترجمه ها و معانی کلمات و ساختار جملات می تواند باعث شود زبان مادری خود را هم بار دیگر بیاموزد و آن را در کنار زبان دوم یاد بگیرد، حال آنکه دانش آموزان در مدارس دولتی از زمانی یادگیری زبان دوم را آغاز می کنند که زمان مفید برای کارایی حداکثری در یادگیری آن سپری شده است.

وی پیشنهاد کرد که شاید بهتر باشد از همان زمانی که کودکان وارد سیستم آموزش رسمی می شوند، در کنار آموزش زبان فارسی، درس زبان انگلیسی را نیز در کنار آن بگنجانند.

پور سلیمان در ادامه این گفت وگو تغییر نگرش مسئولان را مهم ترین عامل برای تحول در آموزش زبان دوم دانست و گفت: واقعیت این است که با وجود تحول در دنیای ارتباطات و دهکده ای شده جهان، هنوز هم برخی مسئولان به این زبان به عنوان «زبان بیگانه» می نگرند، اگر قرار است تحولی در آموزش زبان انگلیسی اتفاق بیفتد باید جامع و کامل صورت بگیرد، لذا صرف تغییر در کتاب درسی نمی توان صورت مسئله را تغییر داد.

وی در پایان تاکید کرد: انسان ها بر اساس نیازشان رفتار می کنند و تا زمانی که این نیاز به صورت یک ضرورت در برنامه ریزی های آموزشی تعریف و تبیین نشود، اتفاق خاصی رخ نخواهد داد.