کد خبر: 71232

در حاشیه‌ی دگرگون شدن چهره‌ی شهر به یمن قدم میهمانان نوروزی

حق مردم این شهر کُهن چیزی بیش از این است؛ بیش از اینی که برای مسافران نوروزی و میهمانان بهار تدارک دیده می‌شود، امام صاحب‌خانه خود از نعمتش محروم است

شاید برای مان عادی شده باشد کارگران شهرداری را ببینیم که هر روز دارند یک گوشه ی شهر کاری انجام می دهند. از ترمیم آسفالت خیابان ها گرفته، تا آب یاری چمن ِ پارک ها، از اصلاح جدول های رنگ و رو رفته ای که آب باران هم زورش به سرشان می رسد، تا بریدن شاخ و برگ اضافه ی درختانی که در شهر کرمان ارزشی به قدر آب دارند، در همین شهر بزرگ. این روزها اما فعالیت شهرداری چند برابر شده. گروه های مختلفی در نقطه نقطه ی شهر مشغول به سازی و بهینه سازی چهره ی شهری هستند که این شانس هر سال همین موقع درِ بی دروازه اش را می زند و مهمان شهر شش دروازه می شود.

مسافران نوروزی پس از ورود به کرمان شاهد شهری زیبا، بدون دست انداز، بدون گرد و غبار، سرسبز و با طراوت می شوند. شهری که جدول های خیابان هایش رنگ و رو گرفته اند و در برخی خیابان ها حتی تعویض شده اند، بسیاری از پارک ها و فضاهای تفریحی اش گل کاری شده اند و چه بسا طبق سنوات گذشته برخی تقاطع های پُر رفت و آمد شهر میزبان سفره ی هفت سین می شوند. در شهر همه چیز دست به دست هم داده است تا خاطره ای خوش برای میهمانان نوروزی به جا بماند. اما…

اما سهم مردم کرمان از زیبایی شهرشان چه قدر است؟ همین که چند روزی و به یُمن ورود میهمانان نوروزی شهر آبی به سر و صورتش بزند، برای مردمی که باید یک سال تمام با همه ی خوبی ها و بد های شهرشان بسازند، کافی است؟

زیرساخت های خدمات شهری در استان و به خصوص در شهر کرمان به قدری ضعیف هستند که هر ساله پول و توان بالایی از جیب مردم کرمان، تنها در یک مورد باید صرف چهره پردازی شهر شود و مردم خود سهمی از این زیباسازی در سایر فصول سال نداشته باشند.

مردم در سایر فصول سال با خیابان هایی متفاوت از آن چه در ایام نوروز می بینند، مواجه هستند. کمترین بارندگی ای شهر را زیر سطحی کم عمق از آب و به تبع بافت فرسوده ی شهر، گِل ناشی از فرسایش ساختمان های قدیمی و گاه گلِ پشت بام ها می برد و تا این آب بخار شود یا جایی برای خودش بین آب های زیرسطحی شهر که به اذعان مسئولین هر لحظه بالاتر می آیند، باز کند، کلی خسارت به بار آورده که کمترینش، نفوذ گرد و خاک باقی مانده از گل و لای سطح خیابان ها پس از بارندگی، در ریه ی مردمان این شهر کویری است.

شاید این نقص نه چندان کوچک برای این باشد که کرمان از زیرساخت های گردشگری محروم است و اصلاً گردشگری در کرمان آن قدر رونق ندارد که قرار باشد کارهای ماندگاری انجام شود و به تبع آن مطالبه گری از مسئولین افزایش یابد. شاید هم خروج کرمانی ها و سرمایه های متمولین کرمانی از شهر و استان کرمان باعث شده کرمان حتی به عنوان یک شهر نیمه صنعتی و موثر در عرصه ی اقتصاد شناخته نشود و به تبع آن پارامترهای توسعه ی شهری و تبدیل به یک کلان شهر را در خود نداشته باشد. هر چه هست، حق مردم این شهر کُهن چیزی بیش از این است؛ بیش از اینی که برای مسافران نوروزی و میهمانان بهار تدارک دیده می شود، امام صاحب خانه خود از نعمتش محروم است.

منبع: نقطه نیوز