کد خبر: 80220

شعری که صابر خراسانی در جلسه مداحان با مقام معظم رهبری خواند

صابر خراسانی از شاعران اهل بیت در جلسه مداحان و شاعران اهل بیت با مقام معظم رهبری که در سالروز ولادت حضرت فاطمه زهرا(س) برگزار شد شعری در وصف حضرت علی (ع) و فاطمه (س) خواند.

به گزارش کرمان خبر /صابر خراسانی(شاعر اهل بیت) ،روز11فروردین ماه امسال همزمان به سالروز ولادت حضرت فاطمه زهرا(س) که با سخنرانی مقام معظم رهبری(دامه ظله) در جمع مداحان و شاعران اهل بیت در حسینیه امام خمینی(ره)همراه بود به سرودن شعری در وصف حضرت علی(ع) و حضرت فاطمه(س) پرداخت.

«صابر خراسانی» یکی از شاعران برجسته اهل بیت است که شعر ایشان را در ادامه می خوانید:
حیدر شدی تا پشت در هی در بکوبند!
جای ملائک نیست بال و پر بکوبند
زهرا دلش می‌خواست ذکر «یاعلی» را
روی عقیق سرخ پیغمبر(ص) بکوبند
سنگ علی را فاطمه بر سینه کوبید
باید که بر دُرِّ نجف هی دَر بکوبند
نام تو اسم اعظم پروردگار است
این مُهر را باید به هر منبر بکوبند
معراج تازه ابتدایت بود، باید
نام تو را از این مقرّب تر بکوبند
هرکس تو را دارد چرا باید بترسد
مثل تو تنها از خدا باید بترسد

او در ادامه ،شعر دوم خود در وصف مقام حضرت فاطمه زهرا(س) چنین آغاز کرد:
فاطمه علّت است خلقت را
فاطمه حُرمت است حُرمت را
فاطمه ،فاطمه است بی کم و کاست
فاطمه زُهره است ظلمت را
فاطمه عصمت است بر مریم
فاطمه عصمت است بر هاجر
فاطمه عزّت است بر کعبه
نه فقط کعبه، بلکه بالاتر!
زینت فرش و قبلۀ عرش است
از نگاهش فرشته میریزد
غنچه هم بی ارادۀ زهرا(س)
از دل خاک بر نمیخیزد
آب مهریه اش، زمین قُرُقش
پرده دارش سماء ،ملک بندش(بنده اش)
دامنش، پرورش دهنده حُسن
اِی به قربان پنج فرزندش!
کاش حالا که نوبهار شده
کاش حالا که غنچه روییده
کاش حالا که جان گرفته زمین
کاش حالا که سبز پوشیده
از مزارش نشانه‌ای هم بود
تا برایش گلاب و گل ببریم
آه مادر، ببخش، شرمنده
چِقَدَر ساده از تو می‌گذریم
راه را گم نمیکنم هرگز
به شبم آفتاب اگر بدهید
به من اذن بهشت را دادید
به سلامم جواب اگر بدهید
السّلام اِی ملیکۀ ملکوت
السّلام اِی نجیبۀ لولاک
السّلام اِی جمیلۀ جبروت
السّلام اِی حبیبۀ افلاک
بی تو حتّی بهار، پاییز است
با تو تحویل میشود هرسال
بتکان خانۀ دل مارا
اِی شکوه محوّل الاحوال

مصطفی صابری، متخلص به «صابر خراسانی» و متولد مشهد است.او از سبک شعر حماسی پیروی میکند و توانسته است به خوبی موسیقی را در شعر وارد کند.او بر این عقیده است که موسیقی را باید به خدمت مذهب در آورد نه مذهب را به خدمت موسیقی! این اصل، در شعر فوق به وضوح قابل درک است.