کد خبر: 81921

در گفتگو با معاون فرهنگی اجتماعی شهرداری کرمان مطرح شد/

وقتی یک جوان با اراده خودش، به خاطر عشق و علاقه به امامش و با هدف الگوگیری از این محافل پا به هیئت می گذارد آیا این بهترین زمان برای هدایت گری او از طریق یک سخنران یا سردسته یک هیئت کاردان نیست ؟

حجت‌الاسلام سید مرتضی حسینی معاون فرهنگی اجتماعی شهرداری کرمان در گفتگو با پایگاه تحلیلی خبری کرمان خبر در آستانه آغاز ایام سوگواری  سروروسالار شهیدان حضرت ابا عبدالله الحسین (ع) در خصوص ویژگی های یک هیئت مذهبی خوب وتا ثیر گذار اظهار داشت: وقتی یک جوان با اراده خودش، به خاطر عشق و علاقه به امامش و با هدف الگوگیری از این محافل پا به هیئت می گذارد آیا این بهترین زمان برای هدایت گری او از طریق یک سخنران یا سردسته یک هیئت کاردان نیست ؟ آیا فرصتی از این بهتر برای تبلیغ دین پیدا می شود ؟ مگر امام نفرمودند “محرم و صفر است که اسلام را زنده نگاه داشته است”؟

وی افزود:از جمله مؤلفه هایی که می‏تواند تا حد زیادی در روند کیفی هیئت و محافل عزاداری موثر واقع شود عبارتند از افرادی که به عنوان بزرگان هیئت انتخاب می شوند، سخنرانانی که برای این هیئت ها انتخاب می شوند و میزان سواد آنها و یا موضوعاتی که برای سخنرانی در این شبها استفاده می‏کنند و یا عدم توانایی ایشان در جذب مخاطب حتی اگر از علم بالایی برخوردار باشند.

حسینی تصریح کرد: متأسفانه در برخی از هیئت ها فقط به عزاداری و سینه زنی اکتفا کرده و این سنت دیرینه (سخنرانی مذهبی) را به دست فراموشی سپرده اند و این در حالی است که اصل عزاداری به این سخنرانی ها و سخنرانان است و سینه زنی و راه اندازی دسته در مقام بعدی قرار دار دارد و با کمال تأسف باید گفت، وقتی جوانان ما این مراسمات را ضبط و پخش می‏کنند این سخنرانی ها را از آن حذف نموده و تنها مداحی ها و سینه زنی ها و حرکات نمادین را نقطه توجه خود قرار می دهند که هرچند خوب است و به گفته آیت الله مرعشی که می فرمودند سخنرانی که روضه نخواند به درد نمی خورد، ولی این سبک هم خود جای نگرانی دارد.

وی گفت :حتما همه ما قبول داریم که حضور پیدا کردن در این محافل توسط جوانان ما آن هم در این فوران تبلیغاتی غرب بر علیه چنین محافلی و نیز تهاجمات فرهنگی (که همواره این موضوع را به جوان تلقین می نمایند که اینها خرافات است و شرکت کنندگان در این محافل عقب مانده و امل هستند)، امری قابل ستایش از سوی ایشان بوده و بسی جای امید دارد.

این کارشناس مسائل فرهنگی عنوان کرد: با  اندکی دقت و بررسی می توان به این موضوع پی برد که اگر جوانان ما، واقعاً از سخنران وسخنرانی بیزار بودند چرا بر سر سخنرانی خطیبانِ شیرین سخنِ معروفی چون حاج آقایان انصاریان، فاطمی نیا، صدیقی، طهرانی،  قرائتی و پناهیان و دکتر رفیعی و… اینچنین با ذوق و شوق و سراپاگوش می‏نشینند و یادداشت برداری می‏کنند.

حسینی اظهار داشت: نمی گوییم همه سخنرانان اینگونه باشند یا در همه محافل از این افراد استفاده شود (که البته امری محال است)، اما می شود طوری با جوان برخورد داشت و طوری مسائل را به او گوشزد کرد که با کمال میل بپذیرد،یک سخنران باید آنقدر غنی از اطلاعات  باشد که وقتی عده ای از جوانان تقاضای برگزاری مجلس پرسش و پاسخ دینی در چنین محافلی می‏کند با آغوش باز از آنها پذیرایی کرده و شبهاتی که در ذهن آنها پدیدار شده و بی جواب مانده را به خوبی پاسخ داده و آن ها را مجاب کند.

 معاون فرهنگی اجتماعی شهرداری کرمان ارائه مطالب مستند و جلوگیری از ورود خرافه و بدعت در مداحی ها را امری لازم وضروری دانست وافزود:یک سخنران یا مداح بدون توجه به سند یک روایت یا حدیث باعث رواج خرافاتی که در این زمینه وارد شده است بشود نه تنها باعث ترویج دین نشده است، بلکه خود عاملی از عوامل تهاجم فرهنگی بوده و آتش خشم خداوند و ائمه را شعله ور خواهد کرد، چراکه آنقدر مصائبی که بر سر ائمه اطهار وارد شده درد آور و غمناک هست که اگر بتواند با فکر و کمی کارشناسانه به شرح آن بپردازد به سادگی می‏تواند اشک مخاطب را به راه انداخته و آتش عشق و وفاداری به آنها را بیش از بیش شعله ور سازد  لذا رواج خرافات و داستان های ساختگی برای مرثیه ثرایی امریست بس سخیف که باید توسط سخنرانان و مداحان مورد بررسی و موشکافی قرار بگیرد