کد خبر: 83391

سال‌ها قبل وقتی حرف از سحر و جادو به میان می‌آمد همه ناخودآگاه ذهنمان به سمت شخصیت‌های کارتونی و فیلم‌های غربی می‌رفت و تصویر جادوگری زشت با عصایی چوبی برایمان تداعی می‌شد.

به گزارش کرمان خبر/سال‌ها قبل وقتی  حرف از سحر و جادو به میان می‌آمد همه ناخودآگاه ذهنمان به سمت شخصیت‌های کارتونی و فیلم‌های غربی می‌رفت و تصویر جادوگری زشت با عصایی چوبی برایمان تداعی می‌شد. منتها با ورود جادوگران و ساحران به فوتبال ایران دیگر نیازی به تصویرسازی نیست. کافی است در هفته‌های پایانی لیگ برتر و لیگ دسته یک سری به تمرینات و بازی‌های برخی تیم‌ها بزنید تا از نزدیک و بی‌واسطه جادوگران واقعی را ببینید!

با اینکه باور این واقعیت سخت است اما باید بپذیریم که رمالی و جادوگری سال‌هاست به فوتبال کشورمان رخنه کرده و درواقع دیگر جزئی جدا نشدنی از فوتبال‌مان محسوب می‌شود. این روزها کمتر کسی در بین فعالان این رشته پرحاشیه پیدا می‌شود که اعتقادی به سحر و جادو نداشته باشد و مثل بقیه هراز چندگاهی سری به جادوگران معروف نزند و در مقابل تهدیداتشان ایستادگی کند.

بحثی که روزگاری بین اغلب مردم خنده‌دار و وهن آلود به نظر می‌رسید حالا بین اهالی فوتبال به یک اصل تبدیل شده و بسیاری از مربیان، بازیکنان و مدیران قبل از بازی‌های مهم و سرنوشت ساز حتماً سراغ جادوگران شناخته شده می‌روند تا با کمک آنها به هدفشان برسند. جای تأسف دارد که بسیاری به جای برنامه‌ریزی، تلاش و زحمت به نیروی‌های ماورالطبیعه روی می‌آورند و جادو  جنبل جای تکنیک و تاکتیک را می‌گیرد.

نتیجه گرایی محض و رسیدن به اهداف شخصی کار را به جایی رسانده که آقایان برای مقاصد خودشان آتش خرافات را به دامن فوتبال انداخته‌اند و هر سال نیز با افزایش حواشی بر تعداد فوتبالی‌های خرافاتی اضافه می‌شود. با اینکه همه مسئولان این رشته نیز از رواج روزافزون خرافات در مستطیل سبز اطلاع دارند و اخبار رفتارهای خرافاتی در رسانه‌ها منتشر می‌شود اما هیچ واکنشی به این معضل بزرگ نشان نمی‌دهند. به همین دلیل است که فرصت‌طلبان نیز با خیال راحت به تاخت و تازشان ادامه می‌دهند.

دلالان عرصه فوتبال باشگاهی در زمینه جادوگری نیز فعالیت‌های گسترده‌ای دارند به گونه‌ای که در آستانه بازی‌های بزرگ و حساس به موقع به سراغ مدیران، مربیان و حتی بازیکنان می‌روند و راهکارهای ماورالطبیعه خود را در ازای مبالغ هنگفت در اختیارشان قرار می‌دهند. حوله مشکوک، تکه کاغذهای عجیب در جیب مربیان و اخیراً هم استفاده از مایعات انسان تنها گوشه‌ای از این راهکارهاست. بی‌دروپیکری‌های فوتبال به حدی رسیده که هیچ نظارتی بر مبالغ رد و بدل شده بین فوتبالی‌ها و جادوگران وجود ندارد.

رمالان نیز از همین هرج و مرج به سرکیسه کردن بسیاری مربیان و بازیکنان ادامه می‌دهند و درآمد هنگفتی به جیب می‌زنند. گویا قرار نیست کسی مقابل خرافات سازمان یافته فوتبال ایران قدم علم کند و در مقام برخورد با متخلفان برآید. این اتفاقات در حالی رقم می‌خورد که سال‌هاست مدعی فوتبال حرفه‌ای هستیم اما نه تنها بویی از حرفه‌ای‌گری نبردیم بلکه لیگ‌های دسته پایین‌تر نیز از همین بلبشو به شدت متضرر شده‌اند. همه ساله در هفته‌های آخر لیگ یک اخبار متناقضی در خصوص جادو جنبل‌های عجیب در این مسابقات به گوش می‌رسد. بسیاری برای رسیدن به جایگاهی بهتر رابطه تنگاتنگی با ساحران فوتبالی برقرار می‌کنند و از آنجا که لیگ یک نسبت به لیگ برتر کمتر در کانون توجهات قرار دارد تخلفات بیشتر و عجیب تری در آن دیده می‌شود.

اینکه چرا و چگونه فوتبال ما به اینجا رسیده که عده‌ای جادوگر سرنوشت تیم‌های صعود و سقوط کننده و قهرمان را تعیین کنند سؤالی است که مسئولان باید به آن پاسخ دهند. در سال‌های گذشته آنها که می‌توانستند و وظیفه برخورد با متخلفان را داشتند دست روی دست گذاشتند تا منفعت طلبان این بار به بهانه سحر و جادو به عمق فوتبال نفوذ کنند. اهمال مدیریتی چه در فدراسیون و چه در باشگاه‌ها شرایطی را فراهم کرده که جادوگر و رمال عنان کار را به دست گیرند و بازیکنان و مربیان سرشناس را به هر سو که می‌خواهند سوق دهند.

تأسف‌بار است که پرطرفدارترین رشته ورزشی کشورمان اسیر رمالان و سوءاستفاده‌کنندگان معلوم‌الحال شود. از آن بدتر اینکه روح پهلوانی و قهرمانی عملاً جایی در فوتبال ندارد. مربیانی که به رمالی بیش از همه چیز اهمیت می‌دهند چطور می‌توانند از استعداد و پتانسیل شاگردانشان استفاده کنند یا بازیکن اسم و رسم داری که فکر و ذکرش به سحر و جادوهای تجویز شده است حین مسابقه قطعاً تمرکز لازم را نخواهد داشت. جادوگری هم یکی از آفت‌های فوتبال محسوب می‌شود و برخورد ضربتی تنها راه چاره برای دفع این آفت است.