کد خبر: 85383

ایران نمی‌تواند در سکوت، نظاره‌گر انفجار منافعش در منطقه باشد

به گزارش کرمان خبر/ محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه دولت آقای روحانی، به تازگی در یک مصاحبه درباره برنامه ایران برای بعد از شکست داعش گفت: «ما به درخواست دولت سوریه در این کشور حضور داریم. هر زمانی که حضورمان مورد استقبال نباشد، در سوریه نمی‌مانیم

*به نظر می‌رسد آقای ظریف که زمانی در بحبوحه جنگ سوریه بر خروج حزب‌الله از این کشور هم تأکید کرد بهتر بود اظهار نظر در این زمینه را به سطح ارشدتری از مقامات کشور واگذار می‌کرد.

زیرا نه تنها سابقه او در زمینه مواضع و اقداماتش پیرامون سوریه سابقه دلچسبی نیست بلکه ایشان تخصصی هم در امور امنیتی و نظامی کلان ندارد.

خاصه اینکه زمانی و در هنگام برگزاری دو اجلاس در وین برای حل مناقشه سوریه، مقولاتی از جانب ایشان و تیم همراهشان پذیرفته شد که به گواه تحلیلگران، خلل‌هایی را در کار مستشاری نظامی ایران اسلامی در سوریه و اقدامات سپاه قدس پدید می‌آورد.[۸]

آنچه که درباره حضور ایران در سوریه باید دانست، اینست که حضور مستشاری ما که می‌تواند یک حضور فیزیکی هم نباشد، لزوما تابعی از استقبال سوری‌ها نیست و ایران نمی‌تواند در سکوت، نظاره‌گر انفجار منافعش در منطقه باشد.

کما اینکه تجربه ما در جنگ «بوسنی و هرزگوین» که به گواه مقام معظم‌رهبری اهمیتی بیش از جنگ ۸ ساله هم داشت، عبرتی بزرگ است.

جمهوری اسلامی ایران به رغم عملکرد تعیین کننده در این جنگ، تقدیم چندین شهید و نجات مردمان قلب اروپا از نسل‌کُشی اما دست آخر با عملگری آمریکا در کنفرانس صلح دیتون، از صحنه سیاسی و نظامی بوسنی حذف شد و نتایجی که به برکت خون شهدا حاصل آمده بود، وسعت بیشتری نیافت.

از طرف دیگر، منطقی نیست که ایران یکّه‌تاز ارض سوریه در مصاف با تروریست‌ها و جنگی بزرگ در مقابل ۸۰ کشور دنیا بوده باشد و اکنون با نسخه آقای ظریف همه‌چیز را دودستی تقدیم دیپلمات‌های ترک و صهیونیست و آمریکا کند با این ژست که «سوریه ما را نخواست»!

گفتنیست، مبحث احتمال «هرزگوینیزه شدن سوریه» از چند سال قبل مورد رصد و اشاره برخی تحلیلگران قرار گرفته بود.[۹]

رسانه‌های کشور نیز به تازگی این مسئله را به اقتراح گذاشته‌اند