به گزارش کرمان خبر/ محمدصادق جوادی‌حصار از فعالان اصلاح‌طلب و عضو حزب اعتماد ملی، به تازگی در واکنش به بازداشت مهدی جهانگیری، برادر معاون اول رئیس‌جمهور روحانی به روزنامه آفتاب یزد گفته است:

«مهدی جهانگیری و فعالیت‌هایش هیچ ارتباطی به اسحاق جهانگیری ندارد. اسحاق جهانگیری یک شخصیت جدا و متفاوت است. نسبت خونی که به نسبت کاری منجر نمی‌شود. هر کدام مسیر خود را می‌روند. حقیقت ماجرا این است که نمی‌توان رفتار یکی را به حساب دیگری گذاشت. جامعه باید به آن سطح از پختگی و بینش اجتماعی برسد که نسبت کاری و خونی را تمییز دهد. کنش سیاسی اجتماعی و فرهنگی هر کسی را باید در ترازوی شخصیتی آن فرد بگذارند و بسنجند. می‌گویند: گیرم پدر تو بود فاضل، از فضل پدر تو را چه حاصل!»[۱۱]

 

*صحبت‌های آقای جوادی‌حصار و موضع روزنامه آفتاب یزد درباره اینکه نسبت خونی اثبات‌کننده چیزی نیست، حرف درستی محسوب می‌شود.

اما نکته آنجاست که چرا جریان سیاسی خاص و چهره‌ها و رسانه‌های اصلاح‌طلب در خبر ناصحیح مربوط به فرزند رئیس محترم قوه قضائیه از چنین مقولات درست عقلانی و فلسفی‌ای حرف نزدند؟!

و در حالت خوشبینانه، سکوت کردند و به تماشای ماجرا نشستند...

آیا روا نبود که همین حرف‌ها و بی‌تأثیر بودن نسبت خونی در جرائم آدم‌ها را درباره خبر ناصحیح مربوط به آیت‌الله آملی لاریجانی هم می‌گفتند و برای یک بار هم که شده، خاطره‌ای خوب از عملگری سیاسی خود در ذهن تاریخ باقی می‌گذاشتند؟!

آیا این حدّ از تدبیر را نداشتند که ممکن است در شاکله دولت خودشان هم یک اتفاق بد بروز کند که البته مثل خبر مربوط به ریاست محترم قوه قضائیه، ناصحیح هم نباشد و آنگاه مجبور به التجا به مقولات فلسفی برای کتمان رابطه خود با متهم شوند؟!

قضاوت درباره این تناقض عجیب و غریب را به مخاطبان محترم وبلاگ مشرق واگذار می‌کنیم...