کد خبر: 80551

معلم امید آفرین است،امید به توسعه و شکوفایی،امید به رونق و حیات،امید به تحول......اما بگذارید کمی معلمی کنیم و از اقتصاد دولتی خودمان توسعه را دور کرده وشما را نوید به یک تحول و توسعه و انگیزه در اقتصاد خصوصی بر پایه ی قانون و همت و تلاش دهیم.....

کرمان خبر / سخن از معلم کاری سهل و آسان نیست وقتی که ارامش قلبت را مدیون مردان و زنانی  باشی که با گامهای استوار پا بر ذهن و اندیشه ات گزارده اند ،سخن گفتن از این همه ساختن و پرداختن کمی دشوار است.

بگزارید کمی بی پرده از دنیای پیش رو سخن به میان آوریم نسل من و سایر نسلها ساخته و پرداخته

معلمانی هستند که با دلسوزی افسار تفکر را به دست گرفته و سعی در آموزش و تربیت متفکران ایرانی داشته

اند. وقتی که از توسعه اقتصادی  بدون نقش این مردان و زنان سخن به میان می آید انگار از نقش نگاره ای حرف به میان می آید که هنرمندش وجود ندارد.

توسعه در غرب همگام و موازی توسعه آموزش و پرورش بوده است. وقتی برخی جوامع  را در لاک توسعه یافتگی میبینیم بی شک تربیت نسل توسعه آفرین از اهمیت بالایی برخوردار است.تربیت اصولا ابزاری پیچیده و تمام کننده برای اهداف غایی است اما مربی کجای تربیت است او نیز پرورش یافته ی مربیان دیگری است.زنجیره ی تربیت عموما پیوسته و بر پایه تجربه می باشدگاه که معلم در کرسی سخن قرار می گیرد یادش می آید ایامی از یادگیری در محضر معلمی دیگر.....

معلم امید آفرین است،امید به توسعه و شکوفایی،امید به رونق و حیات،امید به تحول......اما بگذارید کمی معلمی کنیم و از اقتصاد دولتی خودمان توسعه را دور کرده وشما را نوید به یک تحول و توسعه و انگیزه در اقتصاد خصوصی بر پایه ی قانون و همت و تلاش دهیم.....

آری امروزه دیگر اقتصاد دولتی در بن بست اشتغال است باید فرزندان این سرزمین را برای تشکیلاتی کارا در بخش خصوصی تربیت کنیم.گاه در این راه در دانشگاه های مختلف ایران آسیب هایی دیدیم،آسیب های جبران ناپذیر که آزموده شده ام.وقتی میبینیم بعد از یک کرسی عظیم دانشگاهی دانشجویان عموما گرایش به اقتصاد دولتی و عدم تلاش و کوشش وریسک پذیری پیدا می کند،کمی باورهایم محکم تر می شود که باید برای معلمی ام بیشتر بخوانم و بیشتر بدانم تا آنها را برای دنیای پیش رو آماده تر کنم.

امروزه دیگر کسب رفاه باریسک پذیری مانوسی جدی دارد.بارها کتاب سنگفرش زمین از طلا است را خوانده ام و این جمله در ذهن و دلم جای گرفته است: "هنگامی که به محیطی پر از ریسک و خطر وارد می شوید ،به دقت همه ی جوانب کار را در نظر می گیرید ،پس در حقیقت دیگر ریسکی در کار نیست "

کاش فرزندان ایران زمین نیز به سمت حیات اقتصادی خود حرکت کنند و شاهد روزگار ی توسعه یافته برای کشورمان باشیم .

در انتهای سخن یاد می کنم از اساتید خود که به من باور به اندشیدن را آموختند باور به حرکت را  آموختند .

حسین صفری.دانشجوی دکتری اقتصاد سنجی