کد خبر: 79578

گزارش النهار از تحولات سیاسی لبنان؛

با وجود حمایت سمیر جعجع از ریاست جمهوری ژنرال عون، حل بحران داخلی لبنان جهت تعیین رئیس جمهور پس از 20 ماه هم چنان در هاله ای از ابهام قرار دارد.

 پایگاه خبری النهار در گزارشی در رابطه با فرایند منتهی به انتخاب رئیس جمهور در لبنان نوشت: نخست وزیر پیشین لبنان سعد حریری همچنان از پیشنهاد سازش گرایانه سلیمان فرنجیه در خصوص انتخابات ریاست جمهوری لبنان و خروج از این بن بست سیاسی حمایت می کند. به گفته احمد فتحت (فعال سیاسی و وزیر سابق لبنان)، در واقع ابتکار عمل حریری (رهبر جنبش آینده) اقدامی در راستای پایان دادن به خلاء سیاسی فعلی لبنان است.

وقتی از فتحت پرسیده شد که اگر فرنجیه از نامزدی ریاست جمهوری کناره گیری کند و تنها میشل عون به عنوان نامزد باقی بماند، آیا گروه متبوع آن ها(جنبش آینده) در جلسات پارلمان شرکت خواهند کرد یا خیر؟ در پاسخ جواب مشخصی نداد. او گفت: "جنبش آینده بدون در نظر گرفتن نامزدی فردی خاص در انتخابات در 34 جلسه گذشته پارلمان شرکت کرده است. اما جنبش آینده قویا از انتخاب و نه انتصاب یک رییس جمهور حمایت می کند." او در ادامه باز هم بر حمایت تزلزل ناپذیر حریری از فرنجیه در رقابت با میشل عون تاکید نمود، هر چند حریری بطور رسمی این حمایت را اعلام نکرده است.

فرنجیه در سخنانی گفته است: :چطور انتظار دارید که کسی که 70 رای را در پارلمان دارد بخاطر فردی که تنها 40 رای دارد(میشل عون)، کناره گیری کند؟ او مدعی ست که اکثریت را در پارلمان به همراه خود دارد. از طرفی سخنگوی پارلمان نبیه بری و ولید جنبلاط رهبر حزب سوسیالیست ترقی خواه از پیشنهاد حریری استقبال کردند اما بطور رسمی در فضای عمومی از او در برابر عون هنوز حمایت نکرده اند. فتحت در این خصوص گفت: "حریری خاطر فرنجیه را از حمایتش جمع نموده...اما او تازمانی که مطمئن شود همگی به این نتیجه رسیده اند که راه حل او تنها راه خروج از این خلاء سیاسی است، موضع رسمی خود را اعلام نمی کند."

البته سعد حریری در مسیر اجرای این ابتکار عمل خود تاکنون با سمیر جعجع، یار قدیمی مسیحی خود و نامزد سابق ریاست جمهوری مشورت نکرده است، سمیر جعجع در حال حاضر از میشل عون حمایت می کند. زمانی که توافق عون و جعجع منتشر شد، نبیه بری پیشنهاد کرد که دو نامزد در درون پارلمان با یکدیگر رقابت کنند، جنبلاط نیز از حمایت از فرنجیه عقب نشینی نمود و البته تایید عون را هم متوقف نمود. جعجع در سخنانی گفت که حزب الله هم در آخر نظرش را درباره ریاست جمهوری عون خواهد گفت( به نظر می آید حزب الله موافق عون است) و از طرفی حزبش این توانایی را دارد که فرنجیه را مجبور به کناره گیری کند و همچنین با بری مذاکره نماید تا رای گروهی شان را به نفع عون دهند.

البته نبیه برری این صحبت جعجع را رد نمود و گفت: "آیا جعجع این توقع را دارد که حزب الله اسلحه خود را بر سر ما بگیرد و ما را مجبور به انتخاب میشل عون کند؟"

به هرحال فرنجیه اعلام کرده که باب صحبت را با عون باز نموده اما همچنان بر موضع خود مبنی بر عدم کناره گیری پافشاری می کند.

اظهارات فرنجیه نامزد مورد حمایت برخی گروه های نزدیک به جریان 14 مارس مبنی بر پشتیانی تمام قد قاطبه پارلمان از وی در حالی است که گروه 8 مارس متشکل از حزب الله، جریان آزاد ملی لبنان و جنبش امل گرایش بیشتری به انتخاب میشل عون دارند. سید حسن نصرالله دبیر کل حزب الله در سخنان اخیرش ضمن تاکید بر دوستی با سلیمان فرنجیه، صراحتا از عون به عنوان نامزد مورد حمایت حزب الله نام برد. نصرالله اظهار داشته که "سلیمان فرنجیه همپیمان قدیمی و دوست عزیز ما است و اعتماد مستحکم و دوستی قدیمی میان ما برقرار است. ما را در جریان فضای مذاکراتش با جریان المستقبل قرار داده است و ما هم درباره نیت‌های طرف مقابل به وی هشدار داده‌ایم. ما به فرنجیه گفتیم باید انتظار داشته باشیم که برخی برای ایجاد اختلاف میان تو و میشل عون و میان میشل عون و حزب‌الله تلاش می‌کنند." با این حال نصرالله اظهار داشته که حزب متبوعش از عون حمایت خواهد کرد.

لبنان 20 ماه است که به دلیل اختلاف های داخلی فاقد رئیس جمهور می باشد. سه گزینه میشل عون رهبر جریان آزاد ملی لبنان (وابسته به جریان 8 مارس)، سمیر جعجع رهبر فالانژهای لبنان موسوم به نیروهای مسلح لبنانی (وابسته به 14 مارس) و سلیمان فرنجیه فرمانده پیشین ارتش لبنان (وابسته به میانه رو ها)  گزینه های اصلی تصدی کرسی ریاست جمهوری لبنان اند. بنابر قانون اساسی لبنان، رئیس جمهور می بایست مسیحی مارونی باشد.

سمیر جعجع اخیرا و پس از توافق با عون از نامزدی ریاست جمهوری لبنان کناره گیری نمود، امری که به مثابه دست برتری جریان 8 مارس (نزدیک به ایران) در تقابل با 14 مارس (جریان غرب گرا) می باشد. جعجع بر خلاف سعد الحریری که حمایتش از نامزدی سلیمان فرنجیه به طور غیر مستقیم و از طریق همپیمان او ولید جنبلاط اعلام شد، با حضور خود در کنفرانس مطبوعاتی مشترک با ژنرال عون، از طرفی بر اصول اساسی «حزب نیروهای مسلح لبنان» تاکید کرده و جنبه قانونی داده و از طرف دیگر راه انتخاب رئیس جمهوری لبنان را آسان تر کرد.

رئیس حزب «نیروهای مسلح» از همپیمانان خود خواست موضع سیاسی وی را درک کنند و آن را گامی علیه خود تلقی نکنند. او همچنین از متحدان خود خواست، از نامزدی ژنرال عون که یک «گزینه ملی» است، حمایت کنند تا لبنان و گروه‌های متخاصم این کشور از حالت دشمنی با همدیگر به صلح و اندیشیدن به «مصلحت ملی» روی آورند.
 
حمایت جعجع از نامزدی عون ضمن کناره گیری تنها نامزد وابسته به آمریکا و عربستان از انتخابات ریاست جمهوری لبنان، زمینه شکاف در جریان 14 مارس به رهبری سعد حریری را در پی داشته است، از همین روست که نصرالله در سخنان اخیرش بر پیروزی جناح مطبوعش در انتخاب رئیس جمهور صحه گذارده و صراحتا گفته است که هر دو نامزد باقی ارتباط نزدیکی با حزب الله دارند.
 
در رابطه با چرایی اتخاذ چنین سیاستی از سوی سمیر جعجع ( در پذیرش حمایت از عون)، برخی به توافق پنهان میان دو رقیب پیشین اشاره نموده اند، توافقی که بر مبنای آن پس از انتخاب میشل عون به عنوان رئیس جمهور، وی می بایست به تمامی قطعنامه های شورای امنیت و توافق طائف وفادار و پایبند بماند، تعهداتی که در صورت صحت داشتن، زمینه اختلاف نظر در حامیان میشل عون را فراهم خواهد آورد. بر مبنای تعهدات احتمالی، جریان حزب الله علاوه بر خلع سلاح نظامی می بایست تمامی نیروهای خود از سوریه را خارج نماید.
 
با این حال هم چنان شماری از ناظرین بین المللی با دیده ی تردید به آینده لبنان می نگرند. مداخله قدرت های منطقه ای و بین المللی در امور این کشور و عدم پایبندی برخی جناح های داخلی به قواعد و قوانین حاکم و تعهدات خود می تواند هم چنان لبنان را در برزخ سیاسی نگه دارد.