کد خبر: 87448

چوب دو سر ضرر برای نظام آموزشی کشور؛

به کارگیری معلمان بازنشسته به دلیل کمبود بودجه و نیرو برای تدریس به دانش آموزانی از نسلی متفاوت مشکلاتی برای هر دو قشر به وجود آورده است که در این گزارش به آن پرداخته شده است.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی کرمان خبر به نقل از “ بوتیا نیوز ” تعلیم و تربیت از اساسی ترین اصول یک اجتماع بشری است که ستون های محکم فرهنگ و تمدن یک کشور را تشکیل می دهند و انسان سازی نتیجه مستقیم این فرآیند است که همه ارکان یک حکومت فعال و پویا را می سازد.

 

اهمیت تعلیم و تربیت در حدی است که رهبر انقلاب در اجتماع زنان خوزستان در سال هزار و سیصد  و ۷۵  بیشترین تکیه و توجه به انسان و نیروی انسانی را برای بازسازی واقعی یک کشور ضروری خواندند.

 

هر چند در سیستم های آموزشی، افراد زیادی مشغول به کارند و فعالیت های آنها بطور مستقیم یا غیر مستقیم در تربیت دانش آموزان و یا دانشجویان مؤثر است اما در این میان، معلمان به عنوان معماران این بنا نقش تعیین کننده ای در چگونگی تمدن یک کشور دارند چرا که دانش آموزان بیشترین وقت خود را در مدرسه زیر نظر آنها سپری می کنند و همین معلمان هستند که لقمه های دانش و تربیت را با دستان خود در سفره  ذهن دانش آموزان می گذارند.

 

حسین دانش آموز ۱۴ ساله کرمانی که نشاط و شادابی خاصی در چهره او موج می زند از شیوه تدریس معلم خود که از معلمان بازنشسته ای است که برای تدریس به کارگرفته شده است به خبرنگار ما گفت: معلم ما نمی تواند اشتیاق و هیجان یادگیری ما را پاسخگو باشد چرا که با پرسیدن هر سوال که از توان او خارج است به شیطنت محکوم می شویم و گمان می کند قصد اذیت کردن او را داریم.

 

وی ادامه داد: چُرت های گاه و بیگاه او در کلاس درس بماند، ما اکثر مواقع مجبور هستیم خودمان برای پیدا کردن پاسخ سوالات مان به اینترنت یا منابعی مراجعه کنیم که از درست و غلط بودن آن ها اطمینان نداریم.

 

بنابراین در سیستم آموزشی، انتخاب معلم از اهمیت بالایی برخوردار است اما متاسفانه در کشور ما به این مقوله توجهی نمی شود و می توان گفت در درجه آخر قرار دارد و نمونه بارز آن همین به کارگیری معلمان بازنشسته برای  تدریس در کلاس های درس است.

 

بی حوصلگی و نداشتن توان جسمی معلمان بازنشسته برای تعامل با دانش آموزان از یک طرف و تغییر روش ها و سیستم آموزشی از طرف دیگر از جمله معایبی است که ضرر آن به صورت مستقیم متوجه کل جامعه می شود چرا که دانش آموزی که نتواند اصول آموزشی و تربیتی را فراگیرد همانند زنبور بی عسلی می شود که نتیجه آن همین آشفتگی های موجود در دستگاه های کشور می شود که برخی با داشتن مدارک تحصیلی عالی قادر به انجام کاری که به ظاهر تخصص آن را دارند نیستند.

 

علی اللهیار ترکمن معاون توسعه مدیریت و پشتیبانی وزارت آموزش و پرورش معتقد است که بسیاری از افرادی که به عنوان معلم وارد آموزش و پرورش می شوند از مسیر دوره های تربیت معلم به این شغل شریف اهتمام می ورزند و به عبارتی در عنفوان جوانی پا به این عرصه می گذارند از این رو پس از ۳۰ سال خدمت و دقیقا در دوره ای که به فرهیختگی و پختگی ویژه ای رسیده اند در سن میانسالی بازنشسته می شوند و نظام تعلیم و تربیت از توان و تجربیات آنان محروم می شود.

 

این صحبت ها در حالی است که برخی از معلمان بازنشسته، خود از منتقدان سر سخت این مسئله هستند و موافق به کارگیری مجدد آن ها در سیستم آموزشی نیستند.

 

علی یکی از همین معلمان بازنشسته ای است که در حال حاضر در یکی از مدارس کرمان مشغول تدریس است که از اینکه برای تدریس باز کار گرفته شده است گلایه دارد و می گوید: من  ۳۰ سال در نظام آموزشی کشور فعالیت کردم و تمام توانم را به کار گرفتم تا بتوانم دانش آموزان توانمند و نمونه ای را تربیت کنم اما دیگر این توان را ندارم.

 

وی افزود: متاسفانه در کشور ما به جای به کارگیری افراد جوان و خلاق از معلمان بازنشسته استفاده می شود، نمی توان توانایی معلمان بازنشسته را زیر سوال برد ولی مگر یک انسان چه قدر توان دارد که بعد از ۳۰ سال که روزانه بیشتر از ۸ ساعت خود را با دانش اموزان زیادی سپری کرده است بتواند باز هم ادامه دهد.

 

این معلم بازنشسته بیان کرد: در دنیایی که همه چیز به روز شده است و علائق و سلیقه های دانش آموزان امروز با دیروز تفاوت پیدا کرده است روش های تدریس و اطلاعات ما پاسخگوی نیاز آن ها نیست و این حق دانش اموزان است که یک مربی به روز و با نشاط داشته باشند.

 

 

سید حمایت میر زاده سخنگوی کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی نیز در گفت و گویی کمبود نیرو را دلیل اصلی آموزش و پرورش برای استفاده از معلمان بازنشسته مطرح کرد و با بیان اینکه این تدبیرمقطعی است، گفت: این وزارتخانه علیرغم بکارگیری نیروهای حق‌التدریسی‌ها در برخی رشته‌ها و استان‌های کشور با کمبود شدید معلم روبرو است بنابراین چاره‌ای جز استفاده از نیروهای بازنشسته ندارد.

 

اما معلمان بازنشسته این صحبت را قبول ندارند و یکی از آن ها که تمایلی نداشت نامی از او آورده شود به خبرنگار ما گفت:  به هر حال سنی از ما گذشته است و حوصله قدیم را نداریم، روزگاری کلاس درس و هیاهوی دانش آموزان برای ما شیرین ترین مکان و موسیقی دنیا بود ولی الان تحمل کوچک ترین سر و صدا و بی ادبی دانش آموزان را نداریم.

 

وی خاطر نشان کرد: معلمی نشستن در کلاس درس و آموزش چند خط نکته علمی نیست بلکه معلمی انسان سازی است، و این مقوله نیازمند ذهنی خلاق و پویاست که دیگر از عهده ما برنمی آید نه اینکه نخواهیم ذهن ما خسته شده است و بهترین کار برای ما این است که در گوشه ای دنج و آرام خاطرات سالهای تدریس مان را مرور کنیم و به شاگردان بزرگی که تربیت کردیم افتخار کنیم.

 

این معلم بازنشسته مطرح کرد: باید تفاوت بین نسل ها را قبول کرد و برای دانش آموزان امروز معلمانی از جنس و سلیقه خودشان تربیت کرد، این همه جوان فارغ التحصیل بیکار داریم که شب و روز به دنبال کار می گردند چرا مسئولان ما از این جوانان استفاده نمی کنند؟

 

وی ادامه داد: شاید وقت آن رسیده است که به جوانان اعتماد کرد و باور کنیم که همه دغدغه آن ها پول نیست، به نظر من برای انسان سازی هر چه قدر هم که هزینه شود ارزش دارد، چرا که همین نیروهایی که تریت می شوند فردا قرار است هر کدام جایگاهی در این کشور داشته باشند پس چه خوب می شود اگر آن ها را طوری تربیت کنیم که آینده درخشانی را برای کشورمان فراهم کنند.

 

 

سهراب یکی دیگر از همین معلمان بازنشسته است که به خبرنگار ما گفت: یکی از ضعف های سیستم آموزشی ایران این است که از همان دوران ابتدایی برای آموزش افراد توانمند و شناسایی ظرفیت ها و خلاقیت های دانش آموزان شروع به کار نمی کند و ما می بینیم که در دوران دبیرستان دانش آموزان باید رشته مورد علاقه خود را انتخاب کنند.

 

وی افزود: همان دوران دبیرستان هم استعداد یابی نمی شود و برخی با اصرار والدین و یا اشتباهی رشته ای را انتخاب می کنند که هیچ توانایی در این زمینه ندارند لذا این معلم است که نقش مهمی در این زمینه ایفا می کند و می تواند راه درست را به دانش آموز نشان دهد.

 

این معلم بازنشسته تصریح کرد: یک معلم بازنشسته که سیستم آموزشی او مربوط به ۳۰ سال پیش است چطور می خواهد برای دانش آموزی که با تکنولوژی و امکانات امروز بزرگ شده است برنامه ریزی کند؟

 

در پایان باید گفت که آنچه در فرایند تعلیم و تربیت به متعلم انتقال می یابد تنها معلومات و مهارت های معلّم نیست بلکه تمام صفات، خلقیات، حالات نفسانی و رفتار ظاهری او نیز به شاگردان منتقل می شود بنابراین نمی توان نسل نوجوان و جوان را که از آینده سازان این سرزمین هستند به بهانه کمبود نیرو و بودجه فدا کرد چرا که تاثیر مستقیم آن را در آینده ای نزدیک بر زندگی هر کدام از خود خواهیم دید.

 

گزارش از : مهدی زاده

انتهای پیام/